Архив

9 снежня 2014 года Нацыянальная бібліятэка Беларусі i Амбасада Літоўскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь пpaвялi круглы стол, прысвечаны Iaxiмy Лiтaвоpy Xpaптовiчy - дзяржаўнаму i культурнаму дзеячу Bялiкaгa княства Літоўскага. 
 

Артыкул прысвечаны нашаму знакамітаму даследчыку, аднаму з актыўнейшых арганізатараў юрыдычнай навукі і адукацыі Беларусі ў 1920–1930-х гадах, адзінаму пакуль акадэміку-юрысту – Міхаілу Восіпавічу Грэдзінгеру.

450 гадоў таму на сойме Вялікага Княства Літоўскага – дзяржавы, палітыка-эканамічным цэнтрам якой былі беларускія землі, – прымаецца невялікі па памеру, але вельмі важны нарматыўны акт, які значна паўплываў на далейшае грамадска-палітычнае развіццё дзяржавы. Перадумовамі прыняцця прывілея 1565 года стала актывізацыя сацыяльна-эканамічных адносін ў дзяржаве і ўзросшыя патрабаванні шляхты ў сферы палітычных правоў.

Рассматриваются особенности правового статуса книжных памятников как объектов историко-культурного наследия. Исходя из анализа законодательства и международных правовых актов, предлагается новое решение государственного учета историко-культурных ценностей Республики Беларусь. В юридической литературе Беларуси данные вопросы (правовая охрана книжных памятников) рассматриваются впервые.

У дадзеным артыкуле апісваюцца асноўныя рысы, якія былі характэрнымі для судовага разгляду справы ў адпаведнасці са Статутам вялікага княства Літоўскага. У тым ліку разгледжаны інстытут збору і ацэнкі доказаў, яго значэнне ў судовым працэсе. Многія прагрэсіўныя інстытуты, такія як інстытут прысяжных засядацеляў, устанаўленне тэрмінаў іскавай даўнасці для падачы заявы ў суд, выплата судовай пошліны пры звароце ў суд, рэалізаваны або знаходзяцца на шляху да іх рэалізацыі ў рамках судовага працэсу сучаснай
беларускай дзяржавы.

Более чем за 72 года существования БССР в нашей республике работало множество прокуроров. Знаковой фигурой среди прокуроров БССР был Иван Дмитриевич Ветров. Он находился на посту прокурора БССР всего шесть лет – в 1940–1941-м и в 1944–1949 годах, оставив заметный след в общественной жизни республики. Именно Иван Дмитриевич осмелился вступить в борьбу с всесильным правителем Беларуси, «белорусским Берией» (так звали Лаврентия Цанаву) – наркомом внутренних дел БССР, наркомом (министром) государственной безопасности БССР.